باتو... بی تو...
 
قالب وبلاگ

 

[ یکشنبه 1393/09/23 ] [ 14:23 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]
الهی دردهایی هست كه با هیچ گوشی نمیتوان گفت 

گفتنی‌هایی هست كه هیچ قلبی محرم آن نیست

الهی تلاش‌هایی هست كه جز به مددتو ثمر نمی‌بخشد 

تغییراتی هست كه جز به تقدیر تو ممكن نیست 

دعاهایی هست كه جز به آمین تو اجابت نمی‌شود 

الهی قدم‌های گمشده‌ای دارم كه تنها هدایتگرش تویی 

افكار آشفته‌ای دارم، كه تنها سامان دهنده‌اش تویی 

الهی مرا تو دعا كن 

برای من تو دعا كن 

دعای مرا تو دعا كن

[ یکشنبه 1393/09/16 ] [ 13:56 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]

[ چهارشنبه 1393/09/12 ] [ 22:46 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]


اسمش را میگذارم دلتنگی های کودکانه                

سلام بابا

گرفته دلم.

دلم خیلی تنگ شده.


.برای مهربانیهایت،خنده هایت،اغوش گرمت دلم تنگ شده.

هر وقت می آیم کنارت وسلام میکنم ،جوابی نمی شنوم.

وقتی دستانم را به رویت می کشم لطافت آن موقع را ندارد ولی آرامشم میدهد.

وقتی اشک میریزم دیگر دستانت گونه هایم را لمس نمی کند.

وقتی نگاهت میکنم چشمانت به من خیره نمی شود.

وقتی به دو زانو کنارت مینشینم وحرف میزنم ،جوابی نمیشنوم.

وقتی به آغوشت میکشم، گرمای تنت را حس نمی کنم.

وقتی زیاد حرف میزنم ودرد دلم را میگویم ،دستانت مرا را نوازش نمی دهد.

وقتی هنگام رفتن به نیمرخ عکس بالای سرت نگاه میکنم صدایی نمی شنوم که نرو.

 چرا رفتی پدر ...

که سنگ قبرت

اینگونه حسرتت را در دلم بگذارد...

دلم برات خیلی تنگ شده بابا

ولی غصه نخور ...

[ شنبه 1393/08/17 ] [ 11:47 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]

 

این روزهـــا ...

حُـــــزن ی عجیــب شهــــــر را فــَـرا گرفتـــــــــــــــــــــــــــه اسـت

چیـزی شبیــه ِ ســوگ ِ آلالــه هـا

حِســـی شبیــه ِ داغ ِ شقـــــــایــق هـا

ایـن روزهـــا ...

رَنگـــی سیــــــــــــاه دَر و دیــــوار ِ شهــر را پـوشـــــــــــــــــــــــــــــــــــانده اسـت

چیــزی شبیــه ِ ظـُلمَــــت شــــــب

حِســی شبیــه مــــــــرگ

ایـن روزهـــا ...

به هــر ســــــــــــــــــــو می نِگَـرم

بُغـــــض ی سهمگیـن حَنجَـره ها را سوزانده است

از چِهـــره هـای مــــردم ِ شهـر چیـزی می بـــارَد

شبیــه ِ بـاران

بــارانی به شــــــــــدت ِ درد

دردی به وســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــعت غــم

غَمــی به دِرازای عُمـــــــر

غــــم ی که

بـَر قلـــب هـاشـان رُســـــوخ کـرده اسـت

و نفــــس هـاشـان را به شُمــاره انداختــه اسـت

حتـی آسمـــــــــــــــان هم

دیگـر آبـــــــــــــی نیــست

گـاه سیـــــــــاه اسـت

و گـاه خاکستـــــــــری

او هـم همچــون مـــــــــــــن , در ایـن روزهـا دلتنگــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ است

مـــ ـــن دلتنــگ ِ پـــــدر

او دلتنــگ ِ خــــــــاک

مـــــــن دلتنــگ ِعطــر ِ آغـــــوشش

و او دلتنــــــــگ ِعطـر ِ بــاران خــورده ی خـــــاک

و مُــدام مــــی بــارَد

بــاران بهـــــــــانـه اسـت

آسمـــان را هـَـــوس ِ بـــــــــــــوسـه بـَر خاک اسـت

همچــون مـن که 3 سال است هـَــوس ِ دســت ِ نـــــــــــــــــــــوازشگَرَش را دارم

امـــا ...

افســــــوس

خـــوش به حـــالـت اِی آسمـــــــان

خـــوش به حــــالـت اِی خاکـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ببــار آسمـــــــان ...

ببـــــــار......!!!

دِلــــم بـــاران می خواهَــد

تا در تَـرَنُـــــم عطــرَش روحـــــــــــ ـــــــــــــــــم را تــازه کُنـم

دِلــــم بـــاران می خواهَــد

آن قـــدر شدیــــد

که مـــن و تنهـــایی ام را با خـود بِشـــویَـد و بِبَــرَد

آن قـــدر شدیـــــد

که غـــــــــــــم هـای ِ همـــه عــــــالـم را از دل هـــاشـان پـاکـــــــــــــــــــــــــــــــ کُنـد

دِلــــم جــــــــاده ای می خواهَــد

بـــی اِنتهــا

و خـُـــــــــــــــــــدایی که با مــــن و احســـاس ِ نـازکـــم

زیــر بـــــــاران ِ چشـــم هـایَـم

بـــــی هیــچ چَتـــــری هـم قَــدَم شَــوَد

دِلــــم استجــــابـت ِ دُعــــایـی را می خواهــَد

که خــودش برایَـــــــــــــم کـرده باشـد

دُعــــایـی که آرام کنـد آسمــــان اَبــری و دِلتنگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم را

دُعــایـی که

تسکیـــن دَهــَد قلـــب ِ تاسـوعایی و عاشـورایی ام را

که چِنیــن مظلــــومانه

دِلتنـــگ ِ پِـــــــــدری ست که

او خــود بـه آسمـــان ِ نیلی اش پــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرواز داد

خــــــــدایـم ...

ای تکیـه گـاه بـــی پنـاهی هــای مـــ ــن

ای نیـــــــــایش ِ شعـــر های شبــــانـه ام

تـو را به زُلال اشکـــــــــ های ِ دل هـای شکستــه ی ِ

این مُحــرم قَسـَـــــم

بـــاران ِ آرامــشَ ت را بَر سَر و روی ِ عاشقــان ِ دل سوختــه و دلتنگَـــت بِبـاران

 

[ شنبه 1393/08/03 ] [ 13:0 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]

 

رفتی… 

به همین سادگی...

ما ماندیم و حجم بزرگی از ماتم های تلنبار شده در دل...

ما ماندیم وهمه آن حسرت هایی که تنها با یک در آغوش کشیدن می ریخت.

ما ماندیم و جای خالی کوچکی که بزرگواری پدری چون تو را به یادمان می آورد

ما ماندیم و یک اندوه بزرگ.. که ذره ذره اشک هایمان نه تنها این آتش را فرو نمی نشاند؛

 که سر بر می آوردش...

[ دوشنبه 1393/07/14 ] [ 11:0 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]

 

هنوز قطره هایی از اشکهای آن روزها بر چشمانم نشسته ،

حالم بهتر نیست از این دل خسته ... گرفته دلم ، کجایی که آرامم کنی ، کجایی که

این غم یخ زده را در دلم آب کنی گرفته دلم ، کجایی که به درد دلهایم گوش کنی

نیستی و من در حسرت این لحظه ها نشسته ام

نیستی و من بیشتر از همیشه خسته ام در لا به لای برگهای زندگی ،

 نیست برگی که از تو ننوشته باشم ،

نیست روزی که از تو نگفته باشم هزار سال هم که بگذرد من در توهم حضورت نفس می کشم

من آن شانه هایت را می خواهم که پناهم بود همان یک وجب از شانه ات تمام

دارایی ام بود، من آن دست های گرمت را می خواهم که یک عمرعبادت نوشت

با آن نگاه مهربان و آن همه خوبی

                                        

[ جمعه 1393/06/21 ] [ 1:54 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]


یگانه باغبان دلم

یاد میکنم تمام "بذرهایی" را که

"تو"با احساس لطیفت

در دلم کاشتی

از "تو" آموختم "مهربانی" را و

درخت "محبت"


در وجودم هر روز تنومند شد

سوزاندی تمام ریشه های کینه را

و عوضشان


بذر "ایثــار" پاشیدی

درخت "دوست داشتن" آفریدگان خالقم

هر روز قد میکشید

و هر بار

"تو"

علفهای هرز نفرت دورش را

هرس میکردی

و بازهم بذر "عشق"و "احساس"..


من "صبر" را هم از وجود تو قلمه گرفتم

یادت می آید؟!!

آنروز که تیغ زبان برخی "خاطرت"را آزرده ساخت و "تو "


تنها"صبر"کردی و "سکوت"

چه اندازه چشمانم آن روز از سکوتت بارانی بود

در کنار همه درختان وجودم حواست به بوته علم هم بود

که از رشد باز نماند

و من اینگونه در پرتو "وجود پر مهرت"


هر سال قد کشیدم و بزرگ شدم

و اینــــــــــک


آهـــــــای ملائـــــک

"
پـــــــدرم"


را بگوییـــــــد فصل ثمر درخت علـــــــم شده

و صد افسوس که بین ما بذر جدایی پاشیده شده

تا باغبان دلم نظاره گر دست رنج خویش باشد

آری


من همینک "شانه هایش" را کم دارم

تا شادی امروزم را

در "آغوشش" جشن بگیرم..

[ چهارشنبه 1393/05/15 ] [ 11:5 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]

تو نیستی که ببینی
تو نیستی که ببینی
چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاری است
چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست
چگونه جای تو در جان زندگی سبز است
هنوز پنجره باز است
تو از بلندی ایوان به باغ می نگری
درخت ها و چمن ها و شمعدانی ها
به آن ترنم شیرین به آن تبسم مهر
به آن نگاه پر از آفتاب می نگرند
تمام گنجشکان
که درنبودن تو
مرا به باد ملامت گرفته اند
ترا به نام صدا می کنند
هنوز نقش ترا از فراز گنبد کاج
کنار باغچه
زیر درخت ها،
لب حوض
درون آیینه پاک آب می نگرند
تو نیستی که ببینی، چگونه پیچیده است
طنین ِ شعر ِ نگاه ِ تو درترانه ی من
تو نیستی که بیبنی چگونه می گردد
نسیم روح تو در باغ بی جوانه من
چه نیمه شب ها کز پاره های ابر سپید
به روی لوح سپهر
ترا چنانکه دلم خواسته است، ساخته ام !
چه نیمه شب ها وقتی که ابر بازیگر
هزار چهره به هر لحظه می کند تصویر
به چشم همزدنی
میان آن همه صورت، ترا شناخته ام !
به خواب می ماند
تنها به خواب می ماند
چراغ، آینه ، دیوار، بی تو غمگینند
تو نیستی که ببینی
چگونه با دیوار
به مهربانی یک دوست، از تو می گویم
تو نیستی که ببینی، چگونه از دیوار
جواب می شنوم
تو نیستی که ببینی ، چگونه، دور از تو
به روی هرچه در این خانه ست
غبار سربی اندوه بال گسترده است
تو نیستی که ببینی دل رمیده من
بجز تو، یاد همه چیز را رها کرده است
غروب های غریب
در این رواق نیاز
پرنده ساکت و غمگین
ستاره بیمار است
دو چشم خسته ی من
در این امید عبث
دو شمع سوخته جان همیشه بیدار است
تو نیستی که ببینی !

 

 

[ پنجشنبه 1393/05/02 ] [ 16:55 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]

 

پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل
تیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من
یوسفت نام نهادند و به گرگت دادند
مرگ، گرگ تو شد، ای یوسف کنعانی من
مه گردون ادب بودی و در خاک شدی
خاک، زندان تو گشت، ای مه زندانی من
از ندانستن من، دزد قضا آگه بود
چو تو را برد، بخندید به نادانی من
آن که در زیر زمین، داد سر و سامانت
کاش میخورد غم بی‌سر و سامانی من
بسر خاک تو رفتم، خط پاکش خواندم
آه از این خط که نوشتند به پیشانی من
رفتی و روز مرا تیره تر از شب کردی
بی تو در ظلمتم، ای دیده‌ی نورانی من
بی تو اشک و غم و حسرت همه مهمان منند
قدمی رنجه کن از مهر، به مهمانی من
صفحه‌ی روی ز انظار، نهان میدارم
تا نخوانند بر این صفحه، پریشانی من
دهر، بسیار چو من سربگریبان دیده است
چه تفاوت کندش، سر به گریبانی من
عضو جمعیت حق گشتی و دیگر نخوری
غم تنهائی و مهجوری و حیرانی من
گل و ریحان کدامین چمنت بنمودند
من که قدر گهر پاک تو می دانستم
ز چه مفقود شدی، ای گهر کانی من
من که آب تو ز سرچشمه‌ی دل میدادم
آب و رنگت چه شد، ای لاله‌ی نعمانی من
من یکی مرغ غزلخوان تو بودم، چه فتاد
که دگر گوش نداری به نوا خوانی من
گنج خود خواندیم و رفتی و بگذاشتیم
ای عجب، بعد تو با کیست نگهبانی من

 

[ شنبه 1393/04/14 ] [ 23:11 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]
ديدارفرمانداررودبارباخانواده مرحوم مردان پورفرماندارفقيداين شهرستان

877777


  درآستانه ولادت اميرمؤمنان وروزپدر فرمانداررودباربهمراه معاون عمراني و برنامه ريزي اين فرمانداري وجمعي ازپرسنل فرمانداري به منزل مرحوم ناصرمردان پورفرمانداراسبق اين شهرستان رفتند ودريک ديدارصميمانه يادآن مرحوم راگرامي داشتند.
آقاي احمدي درسخناني مرحوم مردان پورراپاسداري متفکرواهل قلم وفرمانداري ساعي،ولايتمدار و خستگي ناپذيردانست که درخدمت رساني به مردم،خصوصامحرومين نهايت تلاش خودرابکارمي بست.
وي آشنايي وهمکاري خودبامرحوم مردان پورراخاطرنشان کردواظهارداشت:اکنون نيزکه دوسال ازفقدان آن عزيزمي گذرد،درديدارها مردمي وبازديد از دورترين ومحرومترين روستاهاي رودبار، اثرات حضورو پيگيري آن مرحوم دردل وزبان مردم هنوز ساري وجاريست.
فرماندارافزود:خدمات صادقانه مسوؤلاني همچون مرحوم مردان پور که درراستاي رضاي الهي انجام شده است،بعنوان باقيات الصالحاتي است که جزحضرت حق اجروثوابش راکسي نخواهد داد.
مرحوم ناصرمردان پور ازبيست وهشتم اسفندسال 84 تاسيزدهم تيرماه89 تصدي فرمانداري رودبار راعهده داربود
.

121


 
122

 

123

 

[ چهارشنبه 1393/02/31 ] [ 17:55 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]
[ شنبه 1392/12/10 ] [ 10:10 ] [ حامد مردانپور پینودی ] [ ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

امکانات وب
....................................................